021-72015

ناخن جویدن

ناخن جویدن

از میان عادتهای عصبی، ناخن جویدن از همه شایع تر است و در تمام سنین هم دیده می شود.
بیشتر کودکان در دوره ای از زندگی شان برای رهایی از تنش ها و کاهش اضطراب از ناخن جویدن کمک میگیرند، البته رفتارهای دیگر مثل انگشت مکیدن، کندن پوست لب و کندن موها هم مورد استفاده است.
گاه این رفنارها به صورت عادتهای پایدار در می آیند. اما نکته ای که باید به آن توجه کنید این است که نباید عجله کنید و یا واکنش های افراطی نشان دهید . بسیاری از بچه ها اگر والدینشان خونسردی خود را حفظ کنند وتوجه بیش از حد نسبت به این عادتهای دهانی از خودشان نشان ندهند این رفتارها را ترک می کنند.
اولین گام برای ترک عادت ناخن جویدن آگاه کردن کودک نسبت به این عادت است. چون معمولا کودکان ناخودآگاه (مثلا در حین تماشای تلویزیون ) این کار را می کنند، پس یک کلمه رمز با هم بگذارید و هر وقت فرزندتان در حال ناخن جویدن بود از آن کلمه رمز برای هشیار کردن او استفاده کنید.( مثلا کلمه هیولای میکروسکوپی یا کلمه ناخن نه نه و …)
نکته دوم استخراج زمانها و مکانهایی است که بیشتر این عادت اتفاق می افتد. این امر به شما در شناسایی عوامل زمینه ای و رفع آنها کمک میکند و میتوانید موقعیت ها را تغییر دهید تا این عادت به مرور ترک شود.
راه بعدی در نظر گرفتن یک مشغولیت فرعی است تا دستش بند باشد و به دهان نبرد( مثلا یک تکه خمیر کوچک یا یک اسباب بازی قابل حمل و از او بخواهید هر موقع تمایل به ناخن جویدن داشت با آن شیء بازی کند.
– میتوانید یک عادت جایگزین برای ناخن جویدن ایجاد کنید. برای مثال: از کودک بخواهید، هر موقع تمایل به ناخن جویدن داشت، به جای جویدن ناخن ها دستهایش را محکم مشت کند و بعد از مثلا ۲ دقیقه مشتش را باز کند.
– یکی دیگر از علل احتمالی ناخن جویدن، نیاز به ارضای پوستی یا ارضای دهانی است. نظریه ای وجود دارد مبنی بر اینکه گیرنده های حسی سر انگشتان و اطراف لب این افراد نیاز به تحریک دارد. پس میتوانید روزانه سه بار و هر بار سه دقیقه به آرامی به اطراف لب ضربه بزنید و یا نوک انگشتان را به آرامی فشار دهید. حدرقل یک ماه این روش را ادامه دهید.
– ناخن های کودک را با سوهان مرتب کنید و لبه های خشن را هموار کنید تا وسوسه او کمتر شود.
– لاکهای تلخ موجود در داروخانه ها هم برای ترک این عادت موثر هستند.
– استفاده از چسب دور انگشتان هم میتوتند در ترک عادت نقش داشته باشند.
و در پایان در صورت پیشرفت کودکتان، او را تحسین کنید.

گرد آورنده : دکتر ناهید محمدی

دکترای روانشناسی تربیتی